[Portret] Saskja Snauwaert (mixed media)

werkte mee aan de video Lacing Mira en maakte een kanten mondmasker voor Ademrood

Lacing Mira

"Pé en Paul waren geboeid door de wervels die ik in kant maak, en de manier waarop ik met het kantklossen bezig was. De tapijten die Paul samenbracht fascineerden mij dan weer, omdat ikzelf ook met weefsels werk. Ik heb met Pé en Paul al veel samen in de studio gezeten, waardoor ons werk ook continu kon evolueren en groeien. Lacing Mira is een videowerk dat daaruit voortgekomen is. 

Waarom ik met kant begonnen ben? Door de rhizome van Gilles Deleuze: het idee dat je vanuit verschillende draden tot verschillende netwerken komt, met meerdere in- en uitgangen. Ik heb ook veel gewerkt rond paddenstoelen en rizoomstructuren, en ben al langer bezig met de kwetsbaarheid van planten en bloemen. Ook de geschiedenis van het ambacht van het kantklossen begon me te interesseren, en ik had al snel door dat ik er eigenlijk technisch ook goed in was.

Kantklossen vraagt natuurlijk enorm veel tijd, maar het is ook rustgevend. Het werken met technische tekeningen vraagt zodanig veel aandacht dat je eigenlijk aan niets anders meer kan denken.  Aan het mondmasker voor Pé heb ik toch iets van een 200 uren gewerkt. Ik heb ook de draden zelf gekleurd, omdat je op die manier met draden kan werken die elk verschillend zijn. Als je met draden werkt die je koopt, zullen ze allemaal dezelfde kleur hebben. Ik werk ook niet met textiellijm. Voor mij is het belangrijk dat iets technisch gezien goed in elkaar zit. Als je iets stevigs wil maken dat niet meteen uit elkaar valt, moet je over een bepaalde techniek beschikken.

Het is mijn droom om mijn werk ooit tentoon te stellen in een spelonk van was, zoals Wolfgang Laib in De Pont in Tilburg heeft gemaakt. Zo’n magische ruimte zou de ultieme presentatie van mijn werk betekenen, het hoeft voor mij geen witte muur te zijn.”